Sekret przedłużenia młodości a nawet życia odkryty i potwierdzony badaniami naukowymi. Nareszcie!

Każdy z nas chce wiedzieć, co robić żeby jak najdłużej czuć się i wyglądać młodo. Ludzkość od niepamiętnych czasów poszukuje eliksiru młodości, i choć do tej pory nie udało się go odnaleźć to niektóre osoby, wyglądają jakby czas im nie szkodził. Są to najczęściej osoby przesadnie przywiązujące bardzo dużą wagę do swojego wyglądu. Prawda jest jednak taka, że w takich przypadkach oprócz intensywnej, profesjonalnej pielęgnacji kosmetycznej z pomocą przychodzi zawsze chirurgia i medycyna estetyczna, czyli metody bardzo inwazyjne.

Niedawno spotkałam się z opinią, że botoks w czoło powinno się podawać już w wieku 20 lat. Dlaczego? Żeby zmarszczki nie zdążyły się zrobić i żeby czoło było gładkie przez całe życie. Brzmi cudownie? Niekoniecznie. Pomijając brak mimiki, do którego przez powszechne stosowanie botoksu zdążyliśmy się już przyzwyczaić do tego stopnia, że ruszające się czoło u prezentera telewizyjnego wręcz dziwi, botoks ma negatywne skutki uboczne. Najnowsze badania dowodzą, że oprócz zaniku mięśni ostrzykiwanych i okolicznych, toksyna botulinowa paraliżując mięsień powoduje pokrycie mięśni warstwą tkanki tłuszczowej. Stąd znaczne i nie zawsze korzystne zmiany w rysach twarzy osób poddających się długotrwałej ekspozycji na ten lek.

Nasuwa się więc pytanie: czy można zrobić cokolwiek nieinwazyjnego i skutecznie powstrzymać proces starzenia? Co robić, żeby organizm jak najwolniej się starzał? Jak żyć, jeść i pielęgnować swoje ciało, żeby jak najdłużej było w dobrej formie i wielu biologicznym niższym niż ten z metryki? Jak opóźnić konieczność stosowania metod inwazyjnych i przede wszystkim: jak wyglądać młodo, ale nie dać się zdominować coraz bardziej powszechnej obsesji młodości i nie wyglądać karykaturalnie?

Niestety bardzo dużą rolę odgrywają w tym względzie geny. Rodzimy się bowiem z takim zestawem genów, który w dużym stopniu decyduje o tempie naszego starzenia. Ale nie jest to jedyny jego wyznacznik. Proces starzenia możemy spowolnić lub przyspieszyć stylem i jakością życia.

Wszystko zaczęło się, gdy naukowcy wyróżnili gen ograniczający czas życia komórek organizmów ssaków. Zrobiło się obiecująco, gdy okazało się, że blokada analogicznego genu u organizmów niższych znacząco przedłużyła ich życie. Podobno nie udowodniono tego jeszcze u organizmów wyższych, dlatego za wcześnie by powiedzieć, że eliminacja tego genu sprawi iż zawsze będziemy i młodzi i wieczni, ale na pewno mamy do czynienia z przełomowym odkryciem i już możemy z niego korzystać. Tylko jak?

Mam dobrą wiadomość! Teraz wiemy jak! Ecstatic girl celebrating success

 

Odpowiedź brzmi: „Zmieniając styl życia na taki, który uwzględnia aktywatory sirtuin.” Ale co to znaczy?

W toku badań dowiedziono, że z wiekiem u organizmów żywych występuje obniżanie się aktywności pewnych białek. Białka te należą one do grupy enzymów i zostały nazwane sirtuinami (SIRT1-SIRT7). W ludzkim organizmie zidentyfikowano ich 7. Ingerują one w procesy metaboliczne i wzrost komórek, walcząc z wolnymi rodnikami i  wpływając na ekspresję genów długowieczności.

Wyodrębniono dużą liczbę związków chemicznych działających jako aktywatory
i inhibitory sirtuin. Jedne są naturalne, inne syntetyczne. Szczególnym zainteresowaniem cieszą się naturalne, bo produkowane przez rośliny polifenole.

Potwierdzone naukowo mechanizmy aktywacji sirtuin (w przypadkach, gdy nie są uszkodzone geny je kodujące) i podstawy sirtuinowego stylu życia to:

  1. Po pierwsze cykliczne ograniczanie podaży kalorii w diecie: od 30 do nawet 50% zapotrzebowania. Okresowe restrykcje kalorii prowadzą do spadku intensywności metabolizmu, co wiąże się ze zmniejszeniem zużycia tlenu i ilości powstających wolnych rodników. Należy jednak pamiętać, że sirtuinowa dieta niskokaloryczna ma dostarczać wszystkie niezbędne składniki odżywcze i witaminy. Z kolei codzienna dieta ma  być uboga węglowodany i tłuszcze, ponieważ te hamują ekspresję i aktywność sirtuin. Aktywność sirtuin jest silnie hamowana również
    przez wysokie stężenie cukrów prosty co potwierdza teorię, że cukier sprzyja starzeniu.  Badania wykazały także, że duże znaczenie w regulacji aktywności sirtuin ma także odpowiednia podaż aminokwasów w diecie, zwłaszcza tych rozgałęzionych a efekt ten jest wzmacniany przez ćwiczenia fizyczne.

  2. Spożywanie resweratrolu (najsilniej działający polifenol), czyli znanego ze swoich niezwykłych właściwości leczniczych składnika czerwonego wina, który zwiększa aktywność ludzkiej sirtuiny SIRT1 in vitro około 13-krotnie. Jest to  przeciwutleniacz, który silnie aktywuje SIRT1 w narażonych na promieniowanie UV keratynocytach co zapobiega fotostarzeniu. Najlepszym źródłem resweratrolu są czarne odmiany winogrona, a zwłaszcza ich skórki. W świeżych skórkach tych winogron występuje 50-100 mg resweratrolu na 1 g, co stanowi 5-10% ich masy. Najwięcej tej dobroczynnej substancji zawierają czerwone winogrona odmiany Pinot noir. Bogatym źródłem resweratrolu jest również korzeń rdestowca ostrokończystego, uprawianego głównie w Chinach i Japonii. Resweratrol występuje także w owocach jagodowych (morwa, żurawina, borówka czernica, borówka brusznica, niejadalna czarna jagoda, borówka amerykańska, czarna porzeczka, truskawki, maliny), w owocach chlebowca, jabłkach, ale też w orzechach, orzeszkach ziemnych oraz w niektórych ziołach. Ponadto związek ten został zidentyfikowany w liściach i kwiatach niektórych roślin, np. gniot, ciemiężyca biała, orchidea, sosna zwyczajna i rzewień (rabarbar). Resweratrol syntetyzowany jest również przez drzewa takie jak eukaliptus oraz świerk.
  3. Spożywanie kwercetyny – polifenolu znajdującego się w dużych ilościach w niektórych owocach i warzywach.
  4. Stosowanie kurkuminy.
  5. Spożywanie skórki pomarańczowej.
  6. Stosowanie oliwy z oliwek i oleju rzepakowego.
  7. Dieta zawierająca białko sojowe, które zwiększa aktywność SIRT1 bardziej niż kazeina (mleko krowie).
  8. Jedzenie zawartej w kakao teobrominy, która zapobiega wywołanemu przez cukrzycę obniżeniu poziomu SIRT1.
  9. Wyniki badań in vitro sugerują również zwiększenie aktywności sirtuin poprzez spożywanie sulforafanu, izotiocyjanianu pochodzącego z warzyw z rodziny krzyżowych.
  10. Za naturalny aktywator sirtuin uznano również ostatnio oliwentol, związek z grupy
    alkilorezorcynoli, występujący głównie w ziarnie żyta.
  11. Miejscowe stosowanie produktów zawierających aktywatory SIRT1. Takie produkty wywołują spadek zawartości markera starzenia b-galaktozydazy i zmniejszenie degradacji DNA w komórkach skóry, powinno następować spłycenie zmarszczek i bruzd, poprawa kolorytu i powierzchni skóry. Główne substancje aktywne aktywujące sirtuiny to m.in. resweratrol i biopeptydy.

Podsumowując to wszystko „SIRTUINOWY STYL ŻYCIA” oznacza:

CYKLICZNE GŁODÓWKI Z DUŻĄ ILOŚCIĄ WARZYW I MNIEJSZĄ BIAŁKA,
REGULARNE ĆWICZENIA FIZYCZNE,
STOSOWANIE KOSMETYKÓW O ODPOWIEDNIM SKŁADZIE
ORAZ STOSOWANIE TZW. DIETY SIRTUINOWEJ, CZYLI:

OGRANICZENIE SPOŻYCIA WĘGLOWODANÓW I TŁUSZCZY
ELIMINACJĘ CUKRÓW PROSTYCH
SUPLEMENTACJĘ AMINOKWASÓW ROZGAŁĘZIONYCH
PICIE CZERWONEGO LUB CZARNEGO WINA
SPOŻYWANIE KORZENIA RDESTOWCA OSTROKOŃCZYSTEGO
JEDZENIE  OWOCÓW JAGODOWYCH (morwa, żurawina, borówka czernica, borówka brusznica, niejadalna czarna jagoda, borówka amerykańska, czarna porzeczka, truskawki, maliny)
SPOŻYWANIE OWOCÓW CHLEBOWCA
JEDZENIE ORZECHÓW, ZWŁASZCZA ZIEMNYCH
SPOŻYWANIE RABARBARU
SPOŻYWANIE KAKAO NAJLEPIEJ W POSTACI GORZKIEJ CZEKOLADY
JEDZENIE JABŁEK, GRUSZEK, CEBULI I KAPARÓW
JEDZENIE CURRY
SPOŻYWANIE BIAŁKA SOJOWEGO ZAMIAST KROWIEGO
STOSOWANIE KURKUMY JAKO PRZYPRAWY
STOSOWANIE SKÓRKI POMARAŃCZOWEJ JAKO PRZYPRAWY
STOSOWANIE OLIWY Z OLIWEK EXTRA VIRGIN i OLEJU RZEPAKOWEGO TŁOCZONEGO NA ZIMNO
SPOŻYWANIE BROKUŁÓW, KALAFIORA, JARMUŻU, BRUKSELKI, KAPUSTY, RZODKIEWKI, RZEPY, RZEPAKU, BOĆWINY, GORCZYCY, RUKWI WODNEJ I CHRZANU
SPOŻYWANIE ZIAREN ŻYTA

Źródła:
Naturalne i syntetyczne modulatory aktywności sirtuin, Magdalena Wiercińska, Danuta rosołoWska-Huszcz Katedra Dietetyki Wydział Nauk o Żywieniu Człowieka i Konsumpcji Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego Nowoursynowska 159c, 02-776 Warszawa E-mail: wiercinska.magda@gmail.com
Sirtuiny — enzymy długowieczności? Kamila Siedlecka, Wojciech Bogusławski Katedra i Zakład Chemii Medycznej Akademii Medycznej w Gdańsku
Starzenie się i długowieczność, Ewa Sikora, Pracownia Molekularnych Podstaw Starzenia, Instytut Biologii Doświadczalnej im. Marcelego Nenckiego PAN
https://pl.freepik.com/darmowe-zdjecie/skoncentrowany-lekarza-pracy-z-wirtualnym-ekranie_973636.htm">Designed by Creativeart
https://pl.freepik.com/darmowe-zdjecie/ekstatyczna-dziewczyna-świętuje-sukces_3296005.htm">Designed by Katemangostar

 

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: